- KM – linia R8 (Warszawa – Radom)
- SKM – linia S4 (Piaseczno – Zegrze Południowe)
Piaseczyńsko-Grójecka Kolej Wąskotorowa, symbol Piaseczna. Niegdyś służyła mieszkańcom południowych części aglomeracji warszawskiej w codziennych dojazdach, dzisiaj jest wielką atrakcją turystyczną. To jedna z dwóch czynnych w Polsce kolei wąskotorowych o rozstawie szyn 1000 milimetrów.
Garść historii
Historia kolejki zaczęła się pod koniec XIX w., kiedy to słynny warszawski krawiec, u którego ubierała się polska arystokracja – Eugeniusz Paszkowski – otrzymał koncesję na budowę kolejki od placu Keksholmskiego, wzdłuż Traktu Aleksandryjskiego (obecnie ul. Puławskiej), przez Piaseczno do Góry Kalwarii. Najbardziej dynamiczny rozwój kolejki nastąpił w okresie międzywojennym. Do swoich struktur wchłonęła Kolej Wilanowską, dzięki czemu stała się podstawowym środkiem komunikacji i transportu południowych okolic Warszawy. Po II wojnie światowej mówiono, że co dziesiąta cegła służąca do odbudowy stolicy została przywieziona kolejką grójecką z cegielni w Gołkowie. Ostatni rozkładowy pociąg pasażerski odjechał na tej trasie w 1991 r., a towarowy w 1996 r. W 1994 r. kolejkę wpisano do rejestru zabytków dawnych województw warszawskiego i radomskiego. Obecnie kolej prowadzi przewozy o charakterze turystycznym na 15 -kilometrowym odcinku Piaseczno Miasto – Tarczyn Wąskotorowy.
Na szlaku Piaseczyńsko-Grójeckiej Kolei Wąskotorowej
Przygoda z piaseczyńską wąskotorówką to pomysł na spędzenie całego dnia, czy to z rodziną, czy z przyjaciółmi. Startujemy na stacji Piaseczno Miasto. To stąd w swoją kilkunastokilometrową trasę rusza kolejka. Ale zanim wsiądziemy do pociągu, warto zobaczyć makietę kolejową. To fascynująca ekspozycja, nie tylko dla miłośników kolei. Z zapartych tchem, mali i duzi podglądają życie w miniaturowym świecie. I choć z reguły jest tu cały tłum, jest to atrakcja, której nikt nie potrafi sobie odmówić. Sam przejazd do Tarczyna zajmuje niecałą godzinę. Za oknami widzimy cały czas zmieniające się krajobrazy okolic Warszawy. Turkotowi kół towarzyszą opowiadania kierownika pociągu, który z humorem i pasją snuje kolejowe historie. W drodze powrotnej zaplanowany jest postój w siedlisku turystycznym Runów. W środku lasu jest miejsce na ognisko, zadaszone wiaty i ławki oraz duża polana. Jest pieczenie kiełbasek, wspólne gry i zabawy, warto też przespacerować się ścieżką przyrodniczo-edukacyjną. Można również przejechać się drezyną. Atrakcji jest tyle, że dwie godziny mijają nie wiadomo kiedy i trzeba wracać.
Kliknij poniżej i pobierz przewodnik.
