OFICJALNY PORTAL TURYSTYCZNY MAZOWSZA

Switch to desktop

Kampinoski Park Narodowy

Tuż za rogatkami Warszawy leży największy na Mazowszu kompleks leśny – Puszcza Kampinoska. Zróżnicowane drzewostany i towarzyszące im bagna mają olbrzymią wartość przyrodniczą. Najpiękniejsze i najcenniejsze przyrodniczo zakątki tego miejsca zostały objęte ochroną w ramach Kampinoskiego Parku Narodowego.

Powierzchnia: 38,5 tys. ha (w tym 68 ha zajmuje Ośrodek Hodowli Żubrów im. prezydenta RP Ignacego Mościckiego w Smardzewicach k. Tomaszowa Mazowieckiego w województwie łódzkim).
Rok utworzenia: 1959

Kampinoski Park Narodowy jest drugim co do wielkości parkiem narodowym w Polsce. Został utworzony w sercu Niziny Mazowieckiej, w pradolinie Wisły.  Ochronie ścisłej podlegają 4 638 ha. Wokół Parku została wydzielona otulina o powierzchni 37 756 ha, której celem jest ochrona przyrody przed urbanizacją i przemysłem. 70 % powierzchni Parku zajmują lasy, w których dominującym gatunkiem jest sosna. Ponadto znaczny udział ma olcha, która występuje głównie na terenach podmokłych i bagiennych. Krajobraz Parku tworzą wydmy (najczęściej paraboliczne) oraz obszary bagienne. Wydmy Puszczy Kampinoskiej tworzą jeden z najbardziej interesujących kompleksów wydm śródlądowych tego typu w Europie.

W granicach Kampinoskiego Parku Narodowego w jego bezpośrednim sąsiedztwie znajduje się 1105 drzew -pomników przyrody (z tego na gruntach Parku 129 drzew pomnikowych) oraz 29 drzew kandydatów na pomniki przyrody.
W styczniu 2000 roku Kampinoski Park Narodowy  został wpisany na listę rezerwatów biosfery UNESCO i wraz z otuliną tworzy Rezerwat Biosfery MaB Puszcza Kampinoska o powierzchni 76 200 ha. W roku 2004 KPN uznany został za obszar NATURA 2000 Puszcza Kampinoska (PLC140001).

Kampinoski Park Narodowy jest jednym z dwóch na świecie (obok Nairobi) Parków Narodowych, które graniczą ze stolicą państwa.

Do turystycznych atrakcji Kampinoskiego Parku Narodowego należą:

  • krajobraz kontrastujących ze sobą wydm i bagien;
  • puszczański charakter niektórych fragmentów lasu z powalonymi drzewami i obszary ochrony ścisłej
  • zabytkowe drzewa będące w większości pomnikami przyrody;
  • miejsca pamięci narodowej: mogiły powstańcze z 1863 r., cmentarze i mogiły oraz pomniki poległych we wrześniu 1939 r.;
  • miejsca martyrologii z czasów II wojny światowej, mogiły i cmentarze partyzanckie z 1944 r.;
  • zabytki architektury znajdujące się w otulinie Parku: kościoły w Zaborowie, Lesznie i Brochowie, dwory i pałace w Kampinosie, Zaborowie i Tułowicach.


W otulinie Parku na uwagę zasługuje Muzeum Kolei Wąskotorowej oraz Muzeum Ziemi Sochaczewskiej i Pola Bitwy nad Bzurą w Sochaczewie oraz dworek, pałac i dom urodzenia Fryderyka Chopina w Żelazowej Woli.

Szlaki turystyczne:

Główny Szlak Puszczy Kampinoskiej (Dziekanów Leśny - Brochów - 55,8 km - znaki czerwone)

Szlak wiedzie przez cały Kampinoski Park Narodowy ze wschodu na zachód. Trasa pozwala na śledzenie wszystkich charakterystycznych typów krajobrazu Puszczy, z wyjątkowo efektownymi odcinkami na pograniczu wydm i bagien. Poza tym na szlaku można zobaczyć: wczesnośredniowieczne grodzisko "Zamczysko", kilkusetletni Dąb Profesora Kobendzy, Sosnę Powstańców 1863 r., pamiątki z okresu II wojny światowej, obronny kościół renesansowy z XVI w. w Brochowie oraz szlachecki dwór klasycystyczny z ok. 1800 r. w Tułowicach. Na przebycie całego szlaku potrzeba, co najmniej dwóch dni. Przenocować można we własnym namiocie na polu biwakowym w Roztoce albo w całorocznym schronisku młodzieżowym PTSM we wsi Łubiec. Trasa jest interesująca przez cały rok, najpiękniejsza wczesną wiosną, kolorową jesienią, śnieżną zimą. Szlak jest przydatny dla turystyki rowerowej, zimą narciarskiej, lecz przede wszystkim jest przeznaczony dla pieszych. 

Północny Szlak Leśny im. Teofila Lenartowicza (Śladów - Janówek - 39,6 km - znaki niebieskie)

Szlak nosi imię "lirnika mazowieckiego", poety Teofila Lenartowicza (1822-1893), który w młodości wędrował po Puszczy Kampinoskiej. Swój początek ma na brzegu Wisły w Śladowie, dokąd można przeprawić się przez rzekę łodzią z Czerwińska. Po kilku kilometrach wędrówki przez taras zalewowy wkracza w bory sosnowe północnego pasa wydmowego. Aż do Cybulic Dużych leśnymi drogami i ścieżkami. Pod Górkami i Starą Dąbrową przez porośnięty częściowo starodrzewem potężny zespół piaszczystych wydm śródlądowych, jakich nie ma nigdzie indziej w Polsce. Za Cybulicami polnymi drogami do następnego kompleksu lasów Parku.
Po telefonicznym uzgodnieniu można po drodze zanocować w budynku szkoły instruktorów ZHP w Starej Dąbrowie lub rozstawić obok niego namiot.
Szlak na każdą porę roku dla pieszych, zimą przyjemna trasa dla turystów na nartach śladowych. Kolarzom zaleca się raczej korzystanie z zielono oznakowanego szlaku kolarskiego, również łączącego Kromnów z Cybulicami Dużymi i Janówkiem.

Północny Szlak Krawędziowy (Tułowice-Modlin, PKP - 41,0 km - znaki zielone)

Szlak wiedzie wzdłuż północnych granic Kampinoskiego Parku Narodowego, malowniczymi drogami leśnymi, a od Nowych Grochal przez kampinoskie Powiśle, nad brzegami Wisły do Modlina. Na trasie można podziwiać dwa fascynujące rodzaje pejzażu Parku i jego otuliny. W części leśnej zabytkowe Poleskie Dęby i dwa obszary ochrony ścisłej: „Czarna Woda” i „Rybitew”. Nad Wisłą ornitologiczne rezerwaty przyrody: „Wikliny Wiślane”, „Zakole Zakroczymskie” i „Kępy Kazańskie”. Obok Kazunia potężne Topole Napoleońskie w rezerwacie „Ruska Kępa”.

Południowy Szlak Leśny (Żelazowa Wola - Dziekanów Leśny - 56,1 km- znaki zielone)

Szlak ma znaczenie ponadregionalne. Przebiega od domu urodzenia Fryderyka Chopina w Żelazowej Woli przez Puszczę Kampinoską do granic Warszawy. Na trasie można zobaczyć wszystko, co najbardziej wartościowe w Kampinoskim Parku Narodowym. Różnorodny krajobraz: tereny rolnicze wokół Żelazowej Woli, łąki na torfowiskach dziczejące dzięki ochronie rezerwatowej, liściaste lasy bagienne, wyniosłe wydmy ze starym borem sosnowym, liczne i okazałe drzewa-pomniki przyrody i historii, obszary ochrony ścisłej, mateczniki dzikich zwierząt puszczańskich. W Granicy interesujący ośrodek dydaktyczno-muzealny KPN, pod Zaborowem Leśnym powstańcza mogiła z 1863 r., w Pocieszę mogiła żołnierzy Armii Krajowej.
Szlak przydatny dla wędrówki pieszej i zimą narciarskiej, do turystyki kolarskiej raczej się nie nadaje. Najładniej tu wiosną i latem. Trasa zajmuje dwa dni. Można zanocować na polu biwakowym we własnym namiocie w Roztoce lub dojechać z Roztoki autobusem (5 min.) do Julinka koło Leszna, gdzie jest hotel klasy turystycznej.          

Południowy Szlak Krawędziowy (Dąbrowa Leśna - Kampinos - 49,8 km - znaki niebieskie) 

Bardzo atrakcyjna trasa o ponadregionalnym znaczeniu, wzdłuż południowych obrzeży Kampinoskiego Parku Narodowego od granic Warszawy do najważniejszych miejsc kampinoskiej turystyki: puszczańskiego muzeum w Granicy i wsi Kampinos, "stolicy" Puszczy. Na trasie można obejrzeć m.in.: najstarszy w KPN zwarty drzewostan w wieku ponad 200 lat w rezerwacie "Nart", liczne pomniki przyrody, leśny ogródek botaniczny w Laskach, wczesnośredniowieczne grodzisko w Zamczysku, miejsca pamięci narodowej i zabytki w Lipkowie, Zaborowie, Lesznie i Kampinosie.
Szlak przeznaczony jest dla pieszych, godny poznania o każdej porze roku, najładniejszy jednak na przełomie przedwiośnia i wiosny oraz barwną jesienią.

Szlak im. Powstańców Warszawskich (Leszno - Wiersze - Truskaw - 19,5 km - znaki żółte)

Szlak wiedzie przez miejscowości i miejsca związane z polskimi powstaniami narodowymi i partyzantką. Jest jedną z najpopularniejszych jednodniowych tras warszawiaków. Zmienny krajobraz, wysokie wydmy, lasy o różnorodnym charakterze. Szlak interesujący o każdej porze roku, najładniejszy jesienią i śnieżną zimą. Dla turystów pieszych, przy ośnieżeniu także dla narciarzy na nartach śladowych. Dla rowerzystów tylko na odcinku do Wierszy.      

Szlak im. Aleksandra Janowskiego (Leoncin - Stara Dąbrowa - Leszno ok. 21 km - znaki żółte)

Jest to szlak o znaczeniu ponadregionalnym, jeden z najbardziej reprezentatywnych dla Kampinoskiego Parku Narodowego. Trasa ta jest szczególnie interesująca, dlatego, że szlak przebiega południkowo przez wszystkie strefy puszczańskie: taras zalewowy, pasy wydmowe, bagienne i taras wysoki. Daje to możliwość ujrzenia w czasie jednej wędrówki wszystkich typów krajobrazu Kampinoskiego Parku Narodowego. Turyści znajdą tu niemal wszystko, co godne uwagi w Puszczy pod względem przyrodniczym. Przy szlaku znajduje się aż pięć obszarów ochrony ścisłej: "Czarna Woda" z lasami łęgowymi i dąbrową świetlistą, "Rybitew" z lasami mieszanymi i grądami, "Wilków" ze starodrzewami sosnowymi, "Biel" z torfowiskami niskimi i przejściowymi, "Żurawiowe" z bagiennymi olsami i łanami zawilców na grądach. Można tu spotkać łosia lub dzika, kunę leśną, czarnego bociana i królewskiego żurawia. Jest to trasa interesująca o każdej porze roku, przydatna szczególnie dla pieszych. Da się nią przejechać zwykłym rowerem turystycznym (chociaż będą fragmenty nieco uciążliwe). Przy dobrym śniegu warto tędy wędrować na nartach biegowych. W Starej Dąbrowie, zwłaszcza poza sezonem wakacyjnym, można zanocować i zjeść obiad w budynku harcerskiej Chorągwianej Szkoły Instruktorów (koniecznie po uprzedniej rezerwacji telefonicznej: (0-22) 621 65 14). Choć trasa ma około 20 km długości, w praktyce może okazać się dłuższa, ze względu na bardzo ciekawe wypady boczne w obszarach ochrony ścisłej.

Szlak im. Zygmunta Padlewskiego (Kampinos - Nowe Polesie - 16,3 km - znaki żółte)

Szlak nosi imię Zygmunta Padlewskiego (1835-1863), który był jednym z przywódców powstania styczniowego, organizatora i dowódcy oddziałów na zachodnim Mazowszu, który przez jakiś czas miał siedzibę w dworku w Kampinosie. Trasa wiedzie przez Puszczę Kampinoską z południa na północ, niemal cały czas lasem. Na trasie ośrodek dydaktyczno-muzealny KPN w Granicy, miejsca związane z walkami w 1939 r., zabytkowy dąb i obszary ochrony ścisłej w Granicy i pod Krzywą Górą. Trasa na każdą porę roku dla pieszych i kolarzy. Dla narciarzy mniej atrakcyjna, gdyż pozbawiona urozmaicających wzniesień.

Pozostałe szlaki - łącznikowe i przechadzkowe:

- Szlak im. Stefana Żeromskiego: Wólka Węglowa - ur. Na Miny - 7,3 km, znaki  żółte

- Podwarszawski Szlak Pamięci: Laski - Wólka Węglowa - 11,7 km, znaki czarne  

- Szlak Przechadzkowy: Izabelin-Wólka Węglowa " 7,3 km, znaki czerwone

- Szlak im. Antoniego Trębackiego: wieś Palmiry - Mogilny Mostek " 2,6 km, znaki żółte

- Szlak im. Kazimierza W. Wójcickiego: Truskaw- wieś Palmiry - 11,5 km - znaki czarne

- Palmirski Szlak Łącznikowy: Cmentarz Palmiry - Truskaw - 3,5 km - znaki niebieskie 

- Szlak Borowy: Nowiny - Krzywa Góra - 4 km - znaki żółte   

- Brochowski Szlak Łącznikowy: Brochów - Borowa Góra - 8,3 km, znaki niebieskie

Więcej w tej kategorii: Bolimowski Park Krajobrazowy »
TOP

2016 © MROT. All rights reserved.

Top Desktop version